Letra de Ulveham (Full Version)
Eg var meg så ven og fager ei møy Med stimoder vond, mi moder ho døy Ho skapte meg om til eit svær og ei nål Under lie Og sende meg av ti kongens gård Mæ soli skin ho så vie Og vreida mi stimoder kjende mest Når alle dei gillaste lika meg best Ho gav meg ein ham som ulve grå Ho svor meg einsam i skogjen gå Og aldri blir eg heil og god Før eg fær drukkje min broders blod Så reiv eg ut hennes vistri sie Så hennes blod de sprang så vie Så reiv eg ut hennars hjarterot