Letra de Joln
Ek man jötna ár of borna, þá er forðum mik Fædda höfðu; Níu man ek heima, Níu íviðjur, Mjötvið mæran Fyr mold neðan.Ár var alda, þar er ekki var, Var-a sandr né sær Né svalar unnir; Jörð fannsk æva Né upphiminn, Gap var ginnunga En gras hvergi.Áðr Burs synir Bjöðum of yppðu, þeir er Miðgarð Mæran skópu; Sól skein sunnan á salar steina, þá var grund gróin Grænum lauki.Sól varp sunnan, Sinni mána, Hendi inni hægri Um himinjöður; Sól þat né vissi, Hvar hon sali átti, Máni þat né vissi, Hvat hann megins átti, Stjörnur þat né vissu Hvar þær staði áttu.Þá gengu regin öll á rökstóla, Ginnheilög goð, Ok um þat gættusk; Nótt ok niðjum Nöfn of gáfu, Morgin hétu Ok miðjan dag, Undorn ok aftan, árum at telja.Hittusk æsir á Iðavelli, þeir er hörg ok hof Hátimbruðu; Afla lögðu, Auð smíðuðu, Tangir skópu Ok tól gørðu.Ár var alda, þar er ekki var, Var-a sandr né sær Né svalar unnir; Jörð fannsk æva Né upphiminn, Gap var ginnunga En gras hvergi.Áðr Burs synir Bjöðum of yppðu, þeir er Miðgarð Mæran skópu; Sól skein sunnan á salar steina, þá var grund gróin Grænum lauki.Sól varp sunnan, Sinni mána, Hendi inni hægri Um himinjöður; Sól þat né vissi, Hvar hon sali átti, Máni þat né vissi, Hvat hann megins átti, (I "fadingen":) Stjörnur þat né vissu Hvar þær staði áttu.